Wat is het belangrijkst in 'n leven?

Kindergeluk?

Nooit een tekort aan ingewikkelde vragen ;)
Alsof we daar iets aan hebben, zou je kunnen zeggen.
En toch hè, deze ingewikkelde vraag van hierboven maakt de dingen tegelijkertijd heel erg simpel.
Want als ik ’s avonds, met mijn kinderen om me heen, uitrust van de dag en ik buiten prachtige bloemen in mijn tuin zie, dan kan ik me niets belangrijkers voorstellen dan zulk gevoel van rijkdom.

Wat ik geleerd heb in m’n leven, is dat je die heerlijke gevoelens van rijkdom kunt laten groeien.

Eigenlijk hoef je daar helemaal niet zoveel voor te doen.
Het is meer een kwestie van laten.
En het heeft helemaal niets met harde pegels te maken, óók fijn.

Hallo jij!
Leuk dat je hier bent.
!k ben er ook weer;)

Na zo’n twee jaar in m’n kleine, veilige holletje te hebben gezeten, reik ik opnieuw naar je uit.
Ik heb veel geleerd.
Ben uitgeleerd.
Nou, dat ook weer niet maar ik geloof dat ik inmiddels daadwerkelijk grond onder de voeten heb gecreëerd.
Een veilige basis.
Dat is best knap als je uit een gezin komt zoals dat van mij.
Gebrek aan kindergeluk, zeg maar.
En kindergeluk is volgens mij het belangrijkst in ’n leven.

Maar… zonder crisis geen groei.
Mijn sprookje loopt dan ook gewoon goed af.

Deze voormalige onderpresteerder, opschepper, foute mannen lover, alfa vrouw, relatie junk, chronische uitsteller, streber, gevalletje ik-pas-niet-in-de-groep, sensatiezoeker, zelfsaboteur, en bij tijd en wijle flinke controlefreak heeft zich weten om te vormen van een stoer wijf tot een Zen-tut met wilde randjes. Oftewel een behoorlijk evenwichtige vrouw die verantwoordelijkheid en emotionele aansprakelijkheid leerde omarmen.

Hoe ik dat deed vertel ik je later.
Eerst weer even landen hier online.

Vertel me eens, waarom ben jij op deze pagina beland?
Kan ik je ergens mee helpen?
Je kunt me vinden op LinkedIn voor vragen.

En nee, ik ben niet meer in te huren voor freelance communicatie klussen.
Was mooi, was voedend voor me.
Maar nu is het volgens mij tijd voor iets anders.

HARTEGROET, TEX


Eigenlijk heet ik helemaal geen Tex.
Dat is de eerste zin van mijn boek over chronische schaamte.
Momenteel werk ik met m'n uitgever aan de laatste puntjes op de i.
Interesse in meer info?
Stuur een e-mail naar hug[at]texrijnders[punt]nl.