Tulku Lobsang :”Als je dichter bij je natuur bent, hoef je je minder in te spannen. Dat is het hele doel”

By

0 Comments jul 15, 2016

De kracht van Lobsang is dat hij ons in heel eenvoudige woorden weet te spiegelen wat belangrijk is in het leven. “Het leven is een grapje”, merkte hij tijdens de lezing op en daarmee bedoelde hij dat we op de een of andere manier alsmaar bezig zijn met zaken die ons niet echt gelukkig maken terwijl we uiteindelijk juist alleen gelukkig willen zijn.
Lobsang is de achtste incarnatie van Tulku Nyentse uit Tibet. Hij is jong, grappig, sympathiek en energiek. Hij bezit een enorme kennis die hij van vele boeddhistische leraren ontving. Hij is thuis in alle verschillende Tibetaanse boeddhistische richtingen. Tegenwoordig reist hij elf maanden van het jaar door Europa om die kennis door te geven. Zijn programma is tjokvol en hij geeft bijna al zijn tijd aan zijn publiek. Tussen de Banyan lezingen door wilde hij desondanks tijdens zijn lunch ook nog wel een aantal vragen beantwoorden. Over de leer maar ook over hemzelf.
In je lezing zei je dat we totaal geconditioneerd zijn als mens. Denk je dat het mogelijk is om iets aan die conditionering te doen? Het zijn immers heel sterke patronen…
Ja, sommige mensen zijn een beetje geconditioneerd, sommigen meer, anderen zijn compleet geconditioneerd. Sommigen zijn er misschien totaal vrij van en dat noemen we verlichting. Als je weinig geconditioneerd bent, is het gemakkelijker om de gewone dingen in het leven te doen. Sommige mensen zijn zó erg geconditioneerd dat het erg ingewikkeld voor hen is om ook maar iets te doen. Bijvoorbeeld om van hier naar Amsterdam te reizen, dat kan extreem vermoeiend voor hen zijn, alsof je een paard achterin je auto wilt stoppen. Zó ongelooflijk geconditioneerd. Daarom proberen we deze conditionering te verminderen. Je voelt je er beter door en anderen ook.
Heb jij geleerd om je van conditionering te bevrijden? Ik neem aan dat dat een groot deel van je opleiding was, je bevrijden van je conditionering, van je ego.
Zeker, maar ik ben me er ook van bewust dat ik nog altijd een zeer geconditioneerd mens ben. Dat is de reden dat ik hier moet eten, dat is de reden dat ik hier moet drinken. Misschien ben ik een beetje minder geconditioneerd dan sommige andere mensen door mijn kennis en mijn dagelijkse oefening, maar ja, ja….
Als je geconditioneerd bent, zit je vast, heb je minder keuzes om te reageren op de dingen die gebeuren. Als ik dat groter trek, naar het leven, dan rijst bij mij de vraag of je leven van tevoren al vaststaat. Jij bent een reïncarnatie, betekent dat dat je voor een deel absoluut geconditioneerd bent?  Heb je ooit een keuze gehad om te doen wat je doet?
Nee, ik had niet echt een keuze, het gebeurde min of meer vanzelf.
Ik las dat je door het feit dat je als Tulku reïncarneerde, voorbestemd was om precies dit te gaan doen.
Ja, als Tulku heb je de taak om les te geven, de spirituele Dharma aan anderen over te brengen, maar het is niet verplicht. Je wordt als Tulku geboren maar het is niet noodzakelijk om de dingen precies zo te doen. Ik had niet echt de droom om dit in het Westen te doen, het is gewoon gebeurd. Toen het begon, leek het te werken, het leek erop dat sommige mensen er hun voordeel mee deden. Ik onderwees weliswaar sommige dingen, maar had jarenlang geen leraar student relaties. Toen ik een tijdje had rondgereisd, links had gekeken, rechts had gekeken, zag ik dat veel mensen in dit soort dingen les geven. Sommigen waren beter dan ik, maar de meesten waren net als ik.
Lang dacht ik dat ik eerst beter moest zijn, dat studenten dán pas echt baat zouden hebben bij mijn onderricht, maar ik zag ook dat veel mensen ook nu al veel voordeel hadden van mijn kennis. Daarom creëerde ik een lesprogramma en nam vervolgens studenten aan. Als goede leraar behoor je te leven naar wat je zegt. Dat is erg moeilijk, zover ben ik nog steeds niet. Maar ik ken mezelf, weet wat ik kan. Dat is het goede aan de Boeddhistische leer, je leert jezelf kennen en je weet waar je zult uitkomen.
Je sprak naast conditionering over verandering die altijd plaatsvindt. Nu heb ik je bij eerdere lezingen ook vaak over discipline horen spreken. Dat wanneer je discipline in je leven brengt, alles gemakkelijk zal gaan. Maar Lobsang, als het leven zich ontvouwt, uit conditionering, uit verandering, waarom zou je dan discipline nodig hebben?
Je praat hier over twee dingen uit twee verschillende dimensies. Het is moeilijk om die te verbinden… Discipline maakt je geconcentreerd, het helpt je te doen wat je moet doen en te laten wat je niet moet doen. Het helpt je om te starten wat je moet starten en te laten wat je moet stoppen. Denk aan wat ik in de lezing zei, dat we door verandering keuzes kunnen maken. Maar keuzes vragen ook om discipline. Omdat veel mensen bang zijn om een keuze te maken of te lui zijn om te beslissen. Daarom hebben we discipline nodig, omdat we ver van de natuur af staan.
We staan ver van de natuur af? Wat bedoel je daarmee?
We zijn nog niet in een moeiteloze staat, ons leven op dit moment heeft nog allerlei inspanning nodig. Onze diepe natuur is een staat waarin geen inspanning nodig is, waar alles vanzelf stroomt. We zijn nog niet in die dimensie. We zijn in de dimensie van de condities en die dimensie heeft vaak discipline nodig.
Hoe kunnen we dan dichter bij die natuur komen?
Daarvoor zijn twee dingen nodig. Het eerste is diepgaande wijsheid en het tweede is een vehikel. De wijsheid is het begrip van de ware aard van het bestaan. Je moet de ware aard van het bestaan analyseren. Dan ontdek je dat de aard van alles leegte is. We hebben verschillende soorten leegte. Deze leegte is niet dezelfde als die van bijvoorbeeld een leeg glas. Met deze leegte bedoelen we de leegte van het inherente zelf wat hetzelfde is als potentie. Het inherente zelf heeft nog geen vaste vorm en is daarom potentie. Het is mogelijkheid die onder bepaalde omstandigheden vorm kan krijgen.
Het vehikel is compassie. Door compassie, de beoefening van compassie en het begrip van de wijsheid, kom je dichter bij de natuur. Als je dichter bij de natuur bent, hoef je minder te vechten, dan hoef je je minder in te spannen. Dat is het hele doel. De dag waarop je beseft dat je compleet in de natuur staat, ben je verlicht. Dan bevind je je in het moeiteloze bestaan.
Je zegt dat veel mensen bang zijn om keuzes te maken. Mogelijk ligt dat aan een gebrek aan vertrouwen. Want om te durven kiezen, heb je ook vertrouwen nodig. Hoe kun je vertrouwen vergroten?
We zeggen in het boeddhisme dat er twee soorten vertrouwen zijn, we hebben onwetendheid vertrouwen en intelligentie vertrouwen. We vertrouwen omdat we niet weten of we vertrouwen omdat we weten. Dat laatste zeggen we meestal in het boeddhisme, we weten en daarom vertrouwen we. En hoe weten we of de dingen juist zijn of niet? Daarvoor kijken we naar de natuur. De natuur heeft drie soorten wetten: de wet van oorzaak en gevolg, de wet van onderlinge verbondenheid en de wet van functionaliteit. Vervolgens ga je rekenen, dit functioneert exact gelijk onder alle omstandigheden. Het weer kan veranderen, de mensen kunnen veranderen, de planeet kan veranderen, maar dit systeem blijft hetzelfde. Zo kun je beredeneren wat klopt en wat niet. Waarop je kunt vertrouwen of niet.
Maar op een persoonlijk level? Stel, ik moet morgen een keuze maken en ik weet niet wat de gevolgen van mijn keuzes zijn. Hoe kan ik erop vertrouwen dat ik het goede kies?
Sommige dingen kun je onmogelijk weten. In dit geval kunnen we de details niet kennen. We kunnen ze niet berekenen. Alleen een Boeddha mind kan dat berekenen. Dat is precies de reden waarom we geen perfect leven hebben. Het maakt niet uit hoe intelligent je bent, je vermogens zijn hiervoor gewoon niet groot genoeg.
Dus wat zou je adviseren om in dit geval te doen?
Je moet gewoon een beslissing nemen. Je moet beslissen, hetgeen niet betekent dat je dan weet of je het goede deed. Maar het is beter om te kiezen dan niet te kiezen want misschien verlies je alles wanneer je niet kiest. Als je kiest, heb je nog een kans. Als je niet kunt kiezen of je thee of water zult drinken, dan is het mogelijk dat je uiteindelijk niets drinkt. Als je een van de twee kiest, dan heb je tenminste nog vijftig procent kans dat je het goede ontvangt. Terwijl, als je niet beslist, je honderd procent kans hebt dat je het goede níet ontvangt. In bepaalde situaties in het leven zijn we beperkt qua kennis. Dan zeg je gewoon, okay, ik weet het niet, ik kies gewoon. Dan heb ik tenminste vijftig procent kans op het juiste. Zo zit het leven in elkaar.
Je hebt een groot bedrijf -je internationale school-, je hebt status en een heleboel fans. Dit zijn verleidingen waar gewone mensen met z’n allen achteraan gaan. Hoe blijf jij los van deze verleidingen?
Ja, het is zo dat we hier erg voorzichtig mee om moeten gaan. Als je in de positie van leraar verkeert, heb je veel macht en dat is erg gevaarlijk. Want macht kan zijn eigen richting op gaan, kan jezelf compleet vernietigen en problemen voor anderen opleveren. Daarom wilde Shakyamuni Boeddha van al zijn studenten die het leraarschap op zich namen dat zij zich, net als hij gedaan had, op de grond wiepen voor de ‘lege troon’ als symbool om het ego af te breken. Wat mijzelf betreft, ik denk dat veel mensen me aardig vinden, ik geloof dat een aantal me ook wel vertrouwen en dit geeft mij de mogelijkheid om een beter mens te worden. Ik bedoel niet dat ik een bijzonder mens ben, ik ben een normaal mens. Ik heb alles, alle emoties, ja ik ben er zeker van dat ik ook alles in me heb. Alleen, het feit dat anderen me vertrouwen, dat ze goede dingen voor me doen, dat ze respect tonen, helpt mij. Hun devotie, hun geloof helpt mij om spiritueel te groeien.
Is het je doel om een zo goed mogelijk mens te zijn?
Ehm, dit weet ik niet precies. Ja, weet je, ik probeer gewoon gelukkig te zijn en heel veel te genieten.
Ben je gelukkig?
Ja, ik ben gelukkig. Ik geniet veel, ik doe wat ik wil doen.
Vandaag had je het in de lezing over familie. Dat de grootste vreugde komt van het samenzijn met je familie. Nu zit jij hier en jouw familie in Tibet. Voel je je niet eenzaam? Mis jij die vreugde niet?
Nee, ik voel me niet eenzaam. Ik ben okay, dit stuk van me is helemaal okay.
Je zegt regelmatig dat we ons best moeten doen. Waarom?
Precies die vraag stel ik vaak aan mijn publiek. Waarom moeten we ons best doen? Omdat, als we ons best niet doen, we meer problemen hebben.
Wat betekent dat, je best doen?
Gewoon dát te doen wat je kunt.
Proberen gelukkig te zijn?
Ja, ja, jezelf te helpen en anderen te helpen. Als je niets doet, dan gebeurt er gewoon niets. Misschien is het niet mogelijk om alles te doen, maar doe gewoon wat je kunt. Dat bedoel ik met je best doen.
-Tex Rijnders-


Leave a Reply